Ara 05
Geçen gün internette dolanırken rastladım, gerçekten çok güzel bir şiir. Doğan Özcan’a ait.
Ayarsız bir saat gibi; bozuk…
Ya geç çalıp işleri aksatıyor zaman,
Ya erken çalıyor da huzurumu kaçırıyor.
İçimde bir rüzgâr esiyor; üşüten…
Zamana bir kazık çakıp tutunuyorum.
Sürüklüyor
Zaman öldürüyor geçmişi
Anılar toprak kokuyor.
Durmaya çalışıyorum,
Durmuyor zaman
Hayat kayarken ayaklarımın altından; düşüyorum
Kimi zaman umutluyken basmıyor ayaklarım yere
Çok değil bir zıplama mesafesi
Ve düşüyorum yine kara bulutlardan kaçarken
Ölmüyorum; dizlerimdeki eski yaralar tazeleniyor sadece.
Ölmüyorum;
Her güne topallayarak başlamayı hayat biliyorum sadece.
Yazı Sayacı
Bugün: 0
Kere Okundu
Toplam: 9
Etiketler:
Benzer Yazılar
- Öyle Bir Hayat Yaşıyorum ki…
- Steve Jobs – Aç Kal Budala Kal
- İcon-Simge Bulmak Daha Kolay
- İyi Geceler Arthur
- Kapağı Açılmamış Kola İçinden Sinek Çıktı

Son Yorumlar