KaraSancak

Arkadaşlar bugünün tarihi bir önemi var aslında. Bu gün insanlık tarihinin utanç günlerinden. Bundan 62 yıl önce bugün yerel saatle 08.15′te, ABD Hava Kuvvetlerine ait “Enola Gay” adlı B-29 bombardıman uçağı, Japonya’nın Hiroşima kentine “little boy” (küçük çocuk dendiğine bakmayın) adı verilmiş bir atom bombası attı. Bu küçük çocuk aslında o kadar da küçük marifetsiz bişiy değildi. 15.000 tonluk Tnt patlayıcıyla eşdeğerdi gücü… Yani anlayacağınız kendi küçük marifetsizliği büyük cinslerden. Bu küçük çocuk resmi kaynaklara göre (resmi kaynaklara hiç bir zaman inanmayın) 140.000 kişinin ölümüne , onbinlerce insanın radyasyondan etkilenmesine neden oldu. Şehrin %60 ı haritadan silindi. Kent üzerinde 13 km’lik bir radyasyon bulutu oluştu. En önemlisi o bölgedeki insanların uzun yıllar sağlıksız , sakat şekilde çocuklarının olmasına ve o bölgede ki ekolojik dengenin altüst olmasına neden oldu.

Sizce bunu açıklaycak herhangi bir söz var mı… Aklınıza “Aşkta ve Savaşta Her Şey Mübahtır” mı geliyor. Yanılıyorsunuz…

Bu söz bir Alman atasözü “In der Liebe und im Krieg ist alles erlaubt” bizim lügatımızda yok anlayacağınız. Yok diye bu sözü kabullenemezmiyiz diyorsunuz. Peki bu sözün altında yatan anlam ne? Tabiki güç ve zafer için elinden geleni yapmak ne olursa. Bizim vicdanımız bu sözün neresinde, bizim insanlığımız bu sözün neresinde… Eğer yoksa bu yokediciliği anlatacak bir söz de yok.

Dünyada daha bu yokediciliği açıklayacak bir söz icad edilmemişken, böyle bir yokediciliği icad eden Amerika’ya edilebilecek tek beddua “İnşallah o bomba bir gün içinizde Patlar”…

Saygılarımla

Yazı Sayacı

Bugün: 1            Kere Okundu
Toplam: 135